سورهٔ يس / تفسیر آیهٔ ۲۵

مرد مؤمن پس از بیان دلایل خود، ایمانش را آشکارا اعلام می‌کند. او به بیان حقیقت بسنده نمی‌کند، بلکه با صراحت می‌گوید که خود نیز به آن ایمان آورده است.

از تعبیر «بِرَبِّكُمْ»؛ پروردگار شما می‌توان دریافت که در اینجا روی سخن او به فرستادگان الهی است؛ گویی می‌گوید: من به پروردگاری که شما را فرستاده ایمان آورده‌ام، پس بر ایمان من گواه باشید. بدین ترتیب، در حضور مردمی که فرستادگان را تکذیب و تهدید کرده‌اند، با اعلام ایمان خود از آنان حمایت می‌کند.

سخن این مرد از دعوت خیرخواهانهٔ قومش آغاز شد و اکنون به اعلام آشکار ایمان او رسیده است. او نه‌تنها دیگران را به پیروی از حقیقت فراخواند، بلکه خود نیز با شجاعت بر آن ایستاد. ایمان برای او تنها اعتقادی در دل نیست؛ حقیقتی است که در سخن و رفتار او آشکار می‌شود، حتی هنگامی که چنین ایستادگی‌ای می‌تواند برایش خطرناک باشد.