وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَىٰ قَوْمِهِ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّمَاءِ وَمَا كُنَّا مُنْزِلِينَ
و پس از او، هیچ سپاهی از آسمان بر قومش فرود نیاوردیم و بنا هم نداشتیم چنین سپاهی بفرستیم.
وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَىٰ قَوْمِهِ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّمَاءِ وَمَا كُنَّا مُنْزِلِينَ
و پس از او، هیچ سپاهی از آسمان بر قومش فرود نیاوردیم و بنا هم نداشتیم چنین سپاهی بفرستیم.
اکنون نگاه داستان از سرانجام مرد مؤمن به مردمی بازمی‌گردد که دعوت الهی را رد کرده بودند. برای نابودی آنان، نه لشکری از آسمان فرود آمد و نه نیازی به چنین لشکری بود.
این بیان، عظمت قدرت الهی را در برابر قدرت ظاهری انسان نشان می‌دهد. مردمی که به شمار و نیروی خود دل بسته بودند، برای نابودی به نبردی بزرگ و سپاهی فراوان نیاز نداشتند. هیچ قدرتی در برابر ارادهٔ خداوند تکیه‌گاهی مستقل نیست.