سورهٔ يس / تفسیر آیهٔ ۳۴

وَجَعَلْنَا فِيهَا جَنَّاتٍ مِنْ نَخِيلٍ وَأَعْنَابٍ وَفَجَّرْنَا فِيهَا مِنَ الْعُيُونِ

و در آن باغ‌هایی از نخل‌ها و تاک‌های انگور پدید آوردیم و چشمه‌هایی در آن جاری ساختیم.

تصویر از دانه‌های خوراکی به باغ‌های خرما و انگور گسترش می‌یابد؛ باغ‌هایی که از زمین می‌رویند و با جریان آب آباد می‌مانند. ذکر چشمه‌ها در کنار درختان، نگاه را از میوهٔ آماده به سرچشمه‌ها و شرایط روییدن آن می‌برد.

آب، خاک، درخت و میوه، هرکدام در پیوند با دیگری در خدمت زندگی انسان قرار گرفته‌اند. روزی خدا تنها در محصولی نیست که به دست ما می‌رسد؛ در مجموعهٔ امکاناتی نیز هست که امکان پدیدآمدن آن محصول را فراهم می‌کند.